خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
185
نهج البلاغة ( فارسي )
صدفهاى دريا حاصل مىشود ، از سيم و زرناب و مرواريدهاى غلطان و خوشههاى مرجان ، در جود و بخشش او اثر نكند و از وسعت دارايى او نكاهد . ذخاير خزاين او به حدى است كه درخواستهاى بندگانش آن را به پايان نرساند . زيرا ، او بخشنده اى است كه درياى نعمتش به درخواست خواهندگان نقصان نيابد و اصرار شوخ چشمان ، او را بخيل نگرداند . اى مردى كه سخن پرسيدى ، به آنچه قرآن از صفات او براى تو بيان كرده و تو را بدان راه نموده است ، اقتدا كن و از چراغ هدايت آن روشنايى بگير . و هر چه را كه شيطان تو را به دانستن آن واداشته و در كتاب خدا آموختنش بر تو واجب نشده و در سنّت پيامبر و ائمه هدى از آن نشانى نيست ، علم آن را به خدا واگذار و از آموختن آنها بپرهيز . نهايت چيزى كه خداى تعالى بر تو مقرّر داشته ، همين است و بس . و بدان كه راسخان در علم كسانى هستند ، كه اقرارشان به ندانستن آنچه در پردهء غيب است ، آنها را بىنياز كرده است از كوشش براى گشودن درهاى بستهء عالم غيب ، تا بدانچه در پس پرده مستور است آگاه شوند . ايشان اعتراف مىكنند كه از دريافت آنچه در حيطهء دانششان نيست ، عاجزند و خداى تعالى اين اعتراف را ستوده است . و بدين سبب ، آنان را راسخان در علم ناميدهاند ، كه تعمق در چيزى را كه خدا جستجوى كنه آن را تكليف نكرده است ، واگذاشتهاند . تو نيز به همان قدر كه قرآن راهنماييت كرده اكتفا كن و عظمت خداى سبحان را به گنجاى خرد خويش مسنج كه از جملهء هلاكشوندگان گردى . اوست خداى توانايى كه اگر اوهام را هواى آن در سر افتد ، كه منتهاى قدرتش را دريابند ، يا انديشهء پاك از وسوسهء شيطانى ، بخواهد در غيب ملكوتش به او ره جويد ، يا دلها شيفتهء آن گردند ، كه به چگونگى صفاتش پىببرند ، يا آنجا كه عقول از درك صفات او بازمانند ، سوداى رسيدن به كنه ذاتش را در سر پرورند ، دست ردّ به سينهء آنها زند و بازپسشان گرداند . هر چند ، كه از روى اخلاص روى به سوى او نهاده باشند و از كوره راههاى صعب و ظلمانى عوالم غيب گذشته باشند . آنان ، بىآنكه از سعى و تلاش خود ثمرتى حاصل كنند ، بازگردند و اعتراف كنند ، كه پاى نهادن در